Aktywny stretching z elementami psychomotoryki

Stretching (czyli rozciąganie) są to zajęcia oddechowe, rozluźniające i rozciągające przy relaksującej muzyce. Wykorzystuje się w nich proste asany z klasycznej jogi i elementy pilatesu. Trener proponuje zwykle – w zależności od kondycji i zaawansowania grupy – trzy wersje każdego ćwiczenia: łatwą, średnią i trudną. Wbrew pozorom stretching nie jest leniwą formą fitnessu. Wykonując te ćwiczenia, można się porządnie zmęczyć.

Dla kogo stretching?

To zajęcia dla wszystkich, niezależnie od wieku. Szczególnie polecane tym, którzy przez wiele godzin są unieruchomieni w jednej pozycji – np. siedzą przy komputerze albo pracują na stojąco. Skutkiem ubocznym takiego trybu życia są przykurczone mięśnie karku i problemy z kręgosłupem. Także ci, którzy dużo trenują w siłowni, potrzebują rozciągnięcia ciała, bo mają bardzo zwarte mięśnie. Najlepiej, aby od razu po treningu siłowym rozpoczynali zajęcia ze stretchingu. Wówczas ich mięśnie będą lepiej pracowały, staną się bardziej elastyczne i mniej wrażliwe na kontuzje. Trening siłowy skraca mięśnie, sprawia, że stają się lepiej widoczne. Stretching odwrotnie: rozciąga je. To dlatego panowie chcący szybko uzyskać widoczną muskulaturę unikają stretchingu. Popełniają jednak błąd! Bo rozciąganie mięśnia z jednej strony rozbija go, ale z drugiej ujędrnia. Jak pilates – wysmukla całą sylwetkę, a mięśniom pozwala się ładnie zarysować.

Co daje stretching?

Stretching świetnie wpływa na całe ciało. Rozciąga wszystkie grupy mięśni, uelastycznia je i zwiększa ruchomość stawów. Panie szybko zauważają, że sporo zeszczuplały. Nie jest to jednak efekt redukcji masy, ale rozciągnięcia mięśni, czyli wysmuklenia sylwetki. Dlatego zgrabniej wyglądają w lustrze, mieszczą się w mniejszy rozmiar ubrań, choć ich waga jest niemal identyczna, a czasem nieco większa – bo mięśnie rozbudowują się pod wpływem treningu. Ale ciało jest o wiele lepszej jakości!

Psychomotoryka

Psychomotoryka − dziedzina zajmująca się teorią i metodami psychologii ruchu. Pojęcie „psychomotoryka“ składa się z dwóch słów psychika i motoryka, i w ten sposób opisuje zależność pomiędzy percepcją, ruchem, przeżywaniem, uczeniem się a działaniem. Procesy umysłowe, takie jak emocjonalność czy koncentracja, oraz indywidualne cechy osobowości wpływają na spontaniczność ruchów oraz sposób poruszania się. Ten związek przyczynowo-skutkowy jest nazywany psychomotoryką. Termin ten oznacza całościową, ukierunkowaną na rozwój koncepcję, która wspiera zarówno rozwój percepcji, jak i ruchu. Pojęcie psychomotoryka wywodzi się etymologicznie od greckiego psyche ‘podmuch, dusza, umysł’ oraz motorikè oznaczającego ‘sprawność ruchową, naukę o ruchu’. W dosłownym tłumaczeniu pojęcie to oznacza ‘poruszanie duszy’. Poza tym psyche w języku starogreckim jest słowem używanym do opisu całej osoby ludzkiej. W tym sensie psychomotoryka jest rozumiana zarówno jako ‘poruszanie duszy’, jak i ‘poruszanie uczuć i ciała’.

Z czym się to je?

Zajęcia opierają się o cały system ćwiczeń wpływających na ciało i układ nerwowy, silnie rozluźniających pospinane mięśnie i rozwijających koordynacje. Ćwiczenia te mają wpływ również na regenerację ciała i zniwelowanie schorzeń związanych ze stawami i kręgosłupem.

Zajęcia są przystosowane dla osób młodych jak i starszych, połączenie tych 2 systemów w dużej mierze niweluje skutki chorób cywilizacyjnych związanych z obniżeniem aktywności fizycznej społeczeństwa.

Prowadzący:

Trener personalny, choreograf, tancerz Krzysztof Satora

Poziom:

Początkujący

Wiek:

Młodzież, dorośli

Wcześniejsze zapisy:

Nie

Jak się ubrać:

Wygodny strój sportowy

Terminy